Πρόγραμμα επιμόρφωσης θεολόγων εκπαιδευτικών

 ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟΥ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ

Η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών στην προσπάθειά της να ανταποκριθεί στις αυξημένες επιμορφωτικές ανάγκες των εκπαιδευτικών θεολόγων διοργανώνει   επιμορφωτικό σεμινάριο που θα πραγματοποιηθεί στην έδρα της Ακαδημίας, στο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας, στο Βόλο, από το απόγευμα της Παρασκευής 28 έως το μεσημέρι της Δευτέρας 31 Αυγούστου 2009, με θέμα:  Δημιουργική και επικοινωνιακή διδασκαλία στο μάθημα των Θρησκευτικών. Το σεμινάριο τελεί υπό την αιγίδα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου (Θα δοθούν βεβαιώσεις). Ο αριθμός των συμμετεχόντων είναι περιορισμένος.

 

ΔΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ  ΣΤΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ ΤΟΥ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ

ΔΕΙΤΕ ΟΔΗΓΙΕΣ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ  ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

ΔΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΕΠΙΛΑΧΟΝΤΕΣ

  

Το σκεπτικό του επιμορφωτικού προγράμματος

Είναι γενικότερη η τάση της σύγχρονης Διδακτικής να προσδιορίζει τη διδασκαλία με όσο ευρύτερο τρόπο γίνεται, έχοντας προσθέσει στο παραδοσιακό «διδακτικό τρίγωνο» (δάσκαλος - μαθητής - αντικείμενο μάθησης) και αυτό του διδακτικού πλαισίου, της συνάφειας δηλαδή (context) μέσα στην οποία συντελείται η επικοινωνία των παραπάνω στοιχείων. Καθώς η διδασκαλία έχει αναδειχθεί ως μια κατεξοχήν επικοινωνιακή διαδικασία, η σύγχρονη Διδακτική στρέφεται πλέον από τα χαρακτηριστικά του «καλού» δασκάλου στις δραστηριότητες της διδασκαλίας που δημιουργούν ένα δυναμικό περιβάλλον μάθησης.  

    Έχοντας υπόψη ότι οι σύγχρονες συνθήκες προβάλλουν ιδιαίτερες απαιτήσεις πάνω στο μάθημα των Θρησκευτικών (ποικιλία θρησκευτικής και πολιτισμικής προέλευσης των μαθητών, κατάργηση θρησκευτικών προκαταλήψεων, ανάδειξη του ενοποιητικού ρόλου της θρησκείας, καλλιέργεια θρησκευτικής ταυτότητας και ταυτόχρονα αποδοχή της θρησκευτικής ετερότητας κ.ά.) οι θεολόγοι εκπαιδευτικοί χρειάζεται να διευρύνουν τις θεωρήσεις τους για τη διδασκαλία. Πιο συγκεκριμένα, υπερβαίνοντας την αποκλειστικότητα της διδασκαλίας-λόγου να σχεδιάζουν, οργανώνουν και υλοποιούν για την τάξη τους δραστηριότητες με πολλές διαστάσεις (ερμηνεία, κριτική κατανόηση, ενσυναίσθηση, διάλογο, επικοινωνία, συνεργασία κ.ά.π.). Μ' αυτόν τον τρόπο ευνοείται η ουσιαστική θρησκευτική μόρφωση των μαθητών. Σ' αυτή την κατεύθυνση κινείται το πρόγραμμα της Ακαδημίας.   

 Οι θεματικές ενότητες του προγράμματος

1.    Διδάσκοντας Θρησκευτικά σε ομάδες μαθητών (ομαδοσυνεργατική διδασκαλία)

2.    Η δυναμική της  βιωματικής μάθησης για το ΜΘ

3.    Προσεγγίζοντας θέματα του ΜΘ με όχημα τις εικαστικές τέχνες

4.     Αναγνωρίζοντας τα σύγχρονα αιτήματα προς το ΜΘ, διερευνώντας τις σύγχρονες απαντήσεις του ΜΘ

5.    Η αξιολόγηση ως δυνατότητα για έλεγχο και βελτίωση της διδασκαλίας του ΜΘ

 

Οι στόχοι του προγράμματος

·        Καλλιέργεια διερευνητικών/διαγνωστικών και διδακτικών δεξιοτήτων των θεολόγων 

·        Αναγνώριση των σύγχρονων απαιτήσεων προς το ΜΘ και των αναγκαίων διδακτικών τροποποιήσεων

·        Δημιουργία μιας ομάδας θεολόγων που συνεργάζεται.

 

Τα χαρακτηριστικά του προγράμματος 

·         Το πρόγραμμα θα λειτουργήσει ταυτόχρονα σε τρία επίπεδα: ενημερωτικό, καλλιέργεια ικανοτήτων / δεξιοτήτων και βελτίωση στάσεων / νοοτροπιών / συμπεριφορών των εκπαιδευτικών.

·         Για την υλοποίηση του προγράμματος επιλέχθηκαν μέθοδοι όπως: εισηγήσεις / παρουσιάσεις (και με χρήση Νέων Τεχνολογιών), εργαστήρια, εργασία σε ομάδες, συμμετοχική και συνεργατική διερεύνηση, μελέτη περίπτωσης, συζητήσεις,  κ.ά.

·         Πέρα από τα δεδομένα περιεχόμενα του προγράμματος, οι επιμορφούμενοι έχουν τη δυνατότητα να φέρουν για επεξεργασία σχετικά ζητήματα που τους απασχολούν.

·         Θα πραγματοποιηθεί τελική (ex posteriori) αξιολόγηση του προγράμματος.     

    

Επιμορφωτές:

- Όλγα Γριζοπούλου, Δρ. Θεολογίας, Συγγραφέας σχολικών  εγχειριδίων Βιογραφικό

- Βάσω Γώγου, Θεολόγος-Φιλόλογος, Εκπαιδευτικός Πολιτισμικής και Αισθητικής Αγωγής στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Λάρισας Βιογραφικό

- Πηγή Καζλάρη, επιτ. Σχολική Σύμβουλος Θεολόγων, Συγγραφέας σχολικών  εγχειριδίων Βιογραφικό

- Απόστολος Μπάρλος, Master Θεολογίας ΑΠΘ, Διευθυντής Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Λάρισας,   Συγγραφέας σχολικών  εγχειριδίων Βιογραφικό          

 

Η συμμετοχή στο σεμινάριο είναι δωρεάν. Οι συμμετέχοντες αναλαμβάνουν μόνον το κόστος διαμονής. Στα παρακάτω ξενοδοχεία του Βόλου θα γίνουν ειδικές τιμές. Παρακαλούμε να κάνετε την κράτησή σας εγκαίρως, ενημερώνοντας τον υπεύθυνο του ξενοδοχείου ότι είστε σύνεδρος.

   

* Δείτε τη λίστα με τα ξενοδοχεία και τις τιμές τους

 

Εάν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού προκύψει σοβαρό έκτακτο πρόβλημα για τη συμμετοχή σας, παρακαλούμε να ειδοποιήσετε

εγκαίρως και πάντως ως τις 14 Αυγούστου 2009 για να μπορέσουν να ειδοποιηθούν οι επόμενοι στη λίστα που επιθυμούν να

συμμετέχουν. Σε αυτή την περίπτωση επικοινωνήστε με το τηλέφωνο 6976 719556 της κυρίας Γριζοπούλου.

 

Αιτηση συμμετοχής

 

 

 

 

 

Η ιστοσελίδα βρίσκεται σε κατάσταση αναβάθμισης

Thursday, March 22, 2001 Panagiotis Theodosiou Πενταετία 2000-2005 9
Τι σημαίνουν όμως όλα αυτά για τη ζωή μας; Η Εκκλησία ως κοινότητα εσχατολογική μπορεί να αναφέρεται σ' ένα έθνος και να αναμένει την δικαίωση της από το παρελθόν, ταυτιζόμενη με παγιωμένες μορφές και σχήματα; Και εφόσον τα Έσχατα έχουν ήδη εισβάλει στην Ιστορία, ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες από αυτή τη βιβλική και πατερική αντίληψη για την πολιτική και κοινωνική ζωή, τη φιλοσοφία, την επιστήμη, τον πολιτισμό, τις σχέσεις με τις άλλες θρησκείες; Είναι μερικά από τα θέματα που θα εξετάσει και θα συζητήσει στο χειμερινό πρόγραμμα της (2000-2001) η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος με ελεύθερη και χωρίς προϋποθέσεις συμμετοχή για τους εντός, αλλά και εκτός Βόλου. "Πιστεύω στην ερχόμενη Βασιλεία Τότε όλα τα χρώματα θα γίνουν ένα" Στίχοι από το Τραγούδι: I Still Haven't Found What I' m Looking For του συγκροτήματος U2 Περιλήψεις Ακαδημαϊκού Έτους 2000-2001
Tuesday, January 01, 2002 Panagiotis Theodosiou Πενταετία 2000-2005 114
Ορθοδοξία και Νεωτερικότητα Στη διάρκεια της χρονιάς που μας πέρασε (2000-01), προσεγγίζοντας το θέμα "Εκκλησία και Εσχατολογία", διαπιστώσαμε ότι το πλήρωμα, η ταυτότητα της Εκκλησίας δεν βρίσκεται στο παρελθόν αλλά στο μέλλον, στον ανακαινισμένο κόσμο της βασιλείας του Θεού, για τον οποίο οι χριστιανοί προσεύχονται και αγωνίζονται και ο οποίος έχει αρχίσει ήδη να φωτίζει και να επηρεάζει το παρόν και την ιστορία. Η εκκλησιαστική κοινότητα ζει και τρέφεται από το όραμα των Εσχάτων, γι αυτό και η Εκκλησία δεν αντλεί την υπόστασή της από καμμιά παγιωμένη δομή, από κανένα δεδομένο σχήμα που της έρχεται από το παρελθόν. Μ' άλλα λόγια η Εκκλησία δεν αντλεί την υπόστασή της απ' αυτό που είναι, αλλά απ' αυτό που θα γίνει στο μέλλον, στα Έσχατα. Φυσική συνέχεια της εσχατολογικής προβληματικής θα λέγαμε ότι αποτελεί η επιλογή του θέματος " Ορθοδοξία και Νεωτερικότητα ", που θα μας απασχολήσει τη φετεινή χρονιά. Εάν η Εκκλησία λοιπόν δεν ταυτίζεται με κανένα δεδομένο ιστορικό σχήμα του παρελθόντος, εάν ο πυρήνας της αλήθειας της δεν δεσμεύεται και δεν εξαντλείται από τα προγενέστερα παραδείγματα σχέσης κόσμου και Εκκλησίας, τότε είναι καιρός να πάψουμε να φοβόμαστε τη Νεωτερικότητα και ν' ανοίξουμε επιτέλους διάλογο μαζί της. Γιατί οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι ουσιαστικά η συνάντηση αυτή δεν έλαβε ποτέ χώρα, ότι η γόνιμη αναμέτρηση - και γιατί όχι - η σύνθεση Ορθοδοξίας και Νεωτερικότητας παραμένει ζητούμενο. Η Ορθοδοξία μοιάζει να αποφεύγει συστηματικά αυτή τη συνάντηση, ενώ η Νεωτερικότητα φαίνεται να αγνοεί την Ορθοδοξία και την βαθύτερη αλήθεια της. Είναι θέμα προς συζήτηση βέβαια αν αυτή η αμοιβαία άγνοια και καχυποψία παραπέμπουν σε ριζική ασυμβατότητα των δύο μεγεθών (Ορθοδοξίας και Νεωτερικότητας) ή αν αντιθέτως οφείλονται σε ιστορικές συγκυρίες. Πράγματι, για ιστορικούς λόγους ο ορθόδοξος κόσμος δεν μετείχε οργανικά στο φαινόμενο της Νεωτερικότητας. Δεν έζησε από μέσα την Αναγέννηση, τη Μεταρρύθμιση και την Αντιμεταρρύθμιση, τους θρησκευτικούς πολέμους και το Διαφωτισμό, τη γαλλική και τη βιομηχανική επανάσταση, την ανάδυση του υποκειμένου και της ατομικότητας, τα δικαιώματα του ανθρώπου και το ουδετερόθρησκο εθνικό κράτος. Γνώρισε βέβαια στην επικράτειά του την οκτωβριανή επανάσταση και τους εκκοσμικευμένους μεσσιανισμούς μαρξιστικής κυρίως εμπνεύσεως - αδιανόητους έξω από το νεωτερικό παράδειγμα, καθώς επίσης και τους βαλκάνιους εθνικισμούς του 19ου και 20ου αιώνα. Ό,τι όμως χαρακτηρίστηκε ως κεκτημένο της Νεωτερικότητας μοιάζει να παρέμεινε ουσιαστικά ξένο προς την Ορθοδοξία που εξακολουθεί να έχει σοβαρές εκκρεμότητες με τη Νεωτερικότητα, γεγονός που για πολλούς ερμηνεύει τις σοβαρές δυσκολίες επικοινωνίας της με τον σύγχρονο κόσμο Το κρίσιμο λοιπόν ζήτημα που προβάλλει ύστερα απ' όλα αυτά συνοψίζεται στο παρακάτω ερώτημα: Η Ορθοδοξία σταμάτησε πριν τη Νεωτερικότητα; Σ' αυτό το θεμελιώδες ερώτημα έρχονται με τη σειρά τους να προστεθούν και ορισμένα άλλα: Η χριστιανική θεολογία λειτουργεί μόνο σε παραδοσιακά περιβάλλοντα, δανειζόμενη τα σχήματα και τις παραστάσεις της αγροτικής κοινωνίας, απ' όπου έχουν ξεπηδήσει οι λειτουργικοί συμβολισμοί, τα ρητορικά υποδείγματα του κηρύγματος, οι δομές της εκκλησιαστικής διοικήσεως κλπ; Έχει αποδεχτεί η Ορθοδοξία το κεκτημένο της Νεωτερικότητας και τις συνέπειες του στο θρησκευτικό πεδίο. Ή μήπως αναπολούμε οι ορθόδοξοι την επιστροφή στην προνεωτερικότητα, στο προ-μοντέρνο, αποστρεφόμενοι τις κατακτήσεις της νεωτερικότητας και εκλαμβάνοντας και αυτήν ακόμη τη μετανεωτερικότητα ως την revanche της Εκκλησίας έναντι της νεωτερικότητας, μιμούμενοι σε αυτό το σημείο την αντιμοντερνιστική αντίδραση της γαλλικής καθολικής Εκκλησίας, πριν η τελευταία αποδεχτεί τη νεωτερικότητα; Είναι για παράδειγμα συμβατά τα δικαιώματα του ανθρώπου με το ορθόδοξο ήθος και την ορθόδοξη παράδοση; Ορθοδοξία και Διαφωτισμός είναι κατ' ανάγκην μεγέθη αλληλοαποκλεινόμενα; Μπορεί να υπάρξει εκκλησιαστικός λόγος χωρίς την πρόσδεση στο κράτος και την αναφορά στην εθνική ιδεολογία; Είναι νοητή η χριστολογία και η θεολογία του προσώπου στον ορίζοντα της νεωτερικότητας και της ψυχαναλυτικής διερεύνησης; Ποια υπήρξε η σχέση Εκκλησίας και Αριστεράς και ποιος θα είναι ο λόγος της Εκκλησίας και της θεολογίας στην εποχή της μετανεωτερικότητας και της πολυπολιτισμικότητας; Τί είναι εν τέλει η Ορθοδοξία: θρησκεία του παρελθόντος και αγώνας για τη διατήρηση "ιστορικών προνομίων" ή πρόταση ζωής για το παρόν και το μέλλον; Περιλήψεις Ακαδημαϊκού Έτους 2001-2002