Φώτογραφία Εκδήλωσης

Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 11 Μαρτίου 2017 στο Βόλο, στο συνεδριακό κέντρο FORUM, ομιλία του Σεβ. Μητροπολίτου Προύσης κ. Ελπιδοφόρου με θέμα: «Η Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης: Το όραμα για την επόμενη ημέρα». Την εκδήλωση διοργάνωσε η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος.


Καλωσορίζοντας τον υψηλό προσκεκλημένο ο Δρ. Παντελής Καλαϊτζίδης, Διευθυντής της Ακαδημίας, έκανε μια σύντομη αναφορά στο βιογραφικό του Σεβασμιωτάτου, αλλά και στα ιστορικά στοιχεία σχετικά με την ίδρυση, την πορεία και τη σημερινή κατάσταση της Θεολογική Σχολής της Χάλκης.

Ακολούθησε προβολή ολιγόλεπτου σχετικού βίντεο που εντυπωσίασε το κοινό και αμέσως μετά το λόγο έλαβε ο Σεβασμιώτατος Προύσης.

Στην ομιλία του, η οποία ξεκίνησε με την παράθεση ιστορικών στοιχείων από την ίδρυση της Σχολής έως σήμερα, έκανε ειδική μνεία τόσο στους προκατόχους του, όσο και στις μορφές ιεραρχών που αναδείχθηκαν μέσα από τη Σχολή (Οικουμενικοί Πατριάρχες, Πατριάρχες Αλεξανδρείας, Αρχιεπίσκοποι, Μητροπολίτες, κ.ά.).

Η Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης ιδρύθηκε το 1844. Καθώς λειτουργούσε ως μοναστική αδελφότητα, είχε τη δυνατότητα να προσλαμβάνει μόνο άνδρες σπουδαστές, κληρικούς, μοναχούς και λαϊκούς. Το 1971, κατόπιν εκδόσεως σχετικού νόμου ο οποίος απαγόρευε τη λειτουργία ιδιωτικών ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, η Σχολή υποχρεώθηκε να διακόψει τη λειτουργία της.

Πέραν όμως των πολλών ιστορικών στοιχείων, ο Σεβ. Μητροπολίτης Προύσης κ. Ελπιδοφόρος επικεντρώθηκε στο όραμά του για την επόμενη μέρα, για το πώς δηλαδή οραματίζεται να λειτουργήσει η Σχολή παρέχοντας υψηλή θεολογική εκπαίδευση ανωτάτου πανεπιστημιακού επιπέδου, αναγνωρισμένη από τη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα και από τις κρατικές αρχές της Τουρκίας, όταν οι καιροί το επιτρέψουν.

Απαντώντας σε ερώτημα δημοσιογράφου για το αν θεωρεί ότι είναι εφικτή η επαναλειτουργία της Σχολής, ειδικά στις δύσκολες εποχές που διανύουμε, ο κ. Ελπιδοφόρος τόνισε ότι: «το θέμα του εφικτού, είναι θέμα του Θεού. Δεν θέλουμε να μπούμε στη διαδικασία αν θα γίνει, πότε θα γίνει, αν είναι εύκολο, αν είναι δύσκολο. Εμείς πρέπει να κάνουμε το καθήκον μας. Η Εκκλησία πάντα αυτό έκανε και το Πατριαρχείο πάντα αυτό έκανε και το καθήκον μας είναι όχι απλά να αγωνιστούμε για την επαναλειτουργία της Σχολής, αλλά να προετοιμαζόμαστε για εκείνη τη μέρα». Σημείωσε χαρακτηριστικά: «εμείς ετοιμαζόμαστε για τη μέρα της επαναλειτουργίας. Δεν είναι μια χίμαιρα την οποία φανταζόμαστε, αλλά είναι μια πραγματικότητα, την οποία είμαστε σίγουροι ότι θα τη ζήσουμε και γι’ αυτό την προετοιμάζουμε συγκεκριμένα».

Υπέρμαχος της καταλλαγής και του διαλόγου τόσο σε οικουμενικό, όσο και σε διαθρησκειακό επίπεδο, αναφέρθηκε στη συνύπαρξη των λαών της Ελλάδας και της Τουρκίας, αλλά και στον ενοποιό ρόλο της Εκκλησίας, ενώ όπως επισήμανε μεταξύ άλλων: «Σε αυτή την Εκκλησία έχουν θέση όλοι οι άνθρωποι. Αυτή η Εκκλησία είναι μια Εκκλησία που μπορεί και διαλέγεται με όλους τους ανθρώπους, χωρίς όρια και προκαταλήψεις. Όσο κρατάει ο Ελληνισμός τον πνευματικό του πλούτο, που είναι και η Ορθόδοξη πίστη και η Ορθόδοξη Εκκλησία, κρατάει την ψυχή του. Και όσο η ψυχή του Ελληνισμού είναι ζωντανή, δεν φοβάμαι», τόνισε ο Σεβασμιώτατος.
Όπως είπε χαρακτηριστικά σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο Σεβ. Προύσης, «ο Θεός μας έταξε στην Εκκλησία να έχουμε αυτό το ρόλο. Και είμαστε ευγνώμονες στον Θεό που μας έδωσε ένα τέτοιο στόχο και την αποστολή αυτή προσπαθούμε κατά τις δυνάμεις μας να τη φέρουμε σε πέρας, όσο γίνεται καλύτερα. Προετοιμαζόμαστε σε διάφορα επίπεδα για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, διότι διαφορετικά θα σήμαινε ότι παραιτούμαστε. Έτσι, ήδη ολοκληρώσαμε τα σχέδια αναστήλωσης του κτιρίου που κατασκευάστηκε το 1896, έχοντας εκπονήσει και τη σχετική αρχιτεκτονική μελέτη. Επίσης έχουμε διαμορφώσει ακαδημαϊκό πρόγραμμα με το πλήρες περιεχόμενο σπουδών και παράλληλα ήδη έχουμε εκπαιδεύσει κληρικούς που θα χρειαστούν για την ακαδημαϊκή επάνδρωση της Σχολής», τόνισε ο κ. Ελπιδοφόρος.

Επίσης, πρόσθεσε πως ανασυστάθηκε μοναστική αδελφότητα με επτά μοναχούς, ενώ αξιοποιείται ο πνευματικός θησαυρός της περίφημης Βιβλιοθήκης της Σχολής. Επιπροσθέτως, έχουν υπογραφεί διμερείς συνεργασίες με διάφορα ΑΕΙ της Ελλάδας και της Ευρώπης, ενώ 50 φοιτητές εργάστηκαν και εκπαιδεύτηκαν τα τελευταία χρόνια στη Χάλκη μέσω των προγραμμάτων ERASMUS.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε στο ακροατήριο το τελευταίο μέρος της ομιλίας του Σεβ. Προύσης που αναφέρεται στη συνάντηση και το διάλογο με το Ισλάμ. Σύμφωνα με τον κ. Ελπιδοφόρο, «η επαναλειτουργία είναι σημαντική όχι μόνο για το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά για όλο τον χριστιανισμό, αλλά και για το Ισλάμ και για την Τουρκία. Και εξηγούμαι: Οι απόφοιτοι της Σχολής μας θα είναι φορείς του πνεύματος του Πατριαρχείου μας, το οποίο είναι πνεύμα διαλόγου, συνεργασίας, ειρήνης και αγάπης. Δεν είναι πνεύμα μισαλλοδοξίας, συντηρητισμού, φονταμενταλισμού, εθνικισμού και διχασμού. Εμείς προάγουμε πάντοτε την ειρήνη και τον διάλογο. Ο απόφοιτός μας είναι άγγελος ειρήνης και συνεργασίας με όλες τις Εκκλησίες και όλες τις θρησκείες. [...] Η επόμενη μέρα της Σχολης, είναι κοντά».

Η εκδήλωση έκλεισε με την προσλαλιά του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου, ο οποίος εξέφρασε τη χαρά του για την παρουσία του Σεβ. Προύσης κ. Ελπιδοφόρου στην πόλη του Βόλου και την Ι. Μητρόπολη Δημητριάδος. Αναφέρθηκε στα προσωπικά βιώματα που ο ίδιος είχε αποκτήσει από τη διακονία του στη Μητρόπολη Πειραιώς, με τις κατά καιρούς επισκέψεις στο Φανάρι, και τη συμμετοχή του ιδίου στα δρώμενα και στα διεθνή συνέδρια του «Συνδέσμου», της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ορθοδόξων Νεολαιών, όπου του είχε δοθεί η δυνατότητα επικοινωνίας τόσο με ιεράρχες του Οικουμενικού Θρόνου όσο και με τον αείμνηστο Οικουμενικό Πατριάρχη Δημήτριο.

Στο πλαίσιο της επίσκεψής του στην Ι. Μητρόπολη Δημητριάδος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Προύσης την Β΄ Κυριακή των Νηστειών, 12 Μαρτίου 2017, λειτούργησε στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Βόλου. Αμέσως μετά, ο Σεβ. Προύσης, αφού ξεναγήθηκε στους φιλόξενους χώρους του Συνεδριακού Κέντρου Θεσσαλίας στα Μελισσάτικα, στα γραφεία και στις βιβλιοθήκες της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών, είχε κατ’ ιδίαν συνάντηση και συνεργασία με τον Διευθυντή της Ακαδημίας Δρ. Παντελή Καλαϊτζίδη, κατά την οποία συζητήθηκαν θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος με προοπτική συνεργασιών στους τομείς της από κοινού διοργάνωσης σεμιναρίων, ψηφιοποίησης και εκδόσεων.

2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_01 2017_03_14_02_photo_01
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_02 2017_03_14_02_photo_02
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_03 2017_03_14_02_photo_03
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_04 2017_03_14_02_photo_04
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_05 2017_03_14_02_photo_05
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_06 2017_03_14_02_photo_06
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_07 2017_03_14_02_photo_07
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_08 2017_03_14_02_photo_08
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_09 2017_03_14_02_photo_09
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_10 2017_03_14_02_photo_10
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_11 2017_03_14_02_photo_11
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_12 2017_03_14_02_photo_12
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_13 2017_03_14_02_photo_13
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_14 2017_03_14_02_photo_14
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_15 2017_03_14_02_photo_15
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_16 2017_03_14_02_photo_16
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_17 2017_03_14_02_photo_17
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_18 2017_03_14_02_photo_18
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_19 2017_03_14_02_photo_19
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_20 2017_03_14_02_photo_20
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_21 2017_03_14_02_photo_21
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_22 2017_03_14_02_photo_22
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_23 2017_03_14_02_photo_23
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_24 2017_03_14_02_photo_24
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_25 2017_03_14_02_photo_25
2017_03_14_02_p...
2017_03_14_02_photo_26 2017_03_14_02_photo_26

Η ιστοσελίδα βρίσκεται σε κατάσταση αναβάθμισης

Thursday, March 22, 2001 Panagiotis Theodosiou Πενταετία 2000-2005 9
Τι σημαίνουν όμως όλα αυτά για τη ζωή μας; Η Εκκλησία ως κοινότητα εσχατολογική μπορεί να αναφέρεται σ' ένα έθνος και να αναμένει την δικαίωση της από το παρελθόν, ταυτιζόμενη με παγιωμένες μορφές και σχήματα; Και εφόσον τα Έσχατα έχουν ήδη εισβάλει στην Ιστορία, ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες από αυτή τη βιβλική και πατερική αντίληψη για την πολιτική και κοινωνική ζωή, τη φιλοσοφία, την επιστήμη, τον πολιτισμό, τις σχέσεις με τις άλλες θρησκείες; Είναι μερικά από τα θέματα που θα εξετάσει και θα συζητήσει στο χειμερινό πρόγραμμα της (2000-2001) η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος με ελεύθερη και χωρίς προϋποθέσεις συμμετοχή για τους εντός, αλλά και εκτός Βόλου. "Πιστεύω στην ερχόμενη Βασιλεία Τότε όλα τα χρώματα θα γίνουν ένα" Στίχοι από το Τραγούδι: I Still Haven't Found What I' m Looking For του συγκροτήματος U2 Περιλήψεις Ακαδημαϊκού Έτους 2000-2001
Tuesday, January 01, 2002 Panagiotis Theodosiou Πενταετία 2000-2005 114
Ορθοδοξία και Νεωτερικότητα Στη διάρκεια της χρονιάς που μας πέρασε (2000-01), προσεγγίζοντας το θέμα "Εκκλησία και Εσχατολογία", διαπιστώσαμε ότι το πλήρωμα, η ταυτότητα της Εκκλησίας δεν βρίσκεται στο παρελθόν αλλά στο μέλλον, στον ανακαινισμένο κόσμο της βασιλείας του Θεού, για τον οποίο οι χριστιανοί προσεύχονται και αγωνίζονται και ο οποίος έχει αρχίσει ήδη να φωτίζει και να επηρεάζει το παρόν και την ιστορία. Η εκκλησιαστική κοινότητα ζει και τρέφεται από το όραμα των Εσχάτων, γι αυτό και η Εκκλησία δεν αντλεί την υπόστασή της από καμμιά παγιωμένη δομή, από κανένα δεδομένο σχήμα που της έρχεται από το παρελθόν. Μ' άλλα λόγια η Εκκλησία δεν αντλεί την υπόστασή της απ' αυτό που είναι, αλλά απ' αυτό που θα γίνει στο μέλλον, στα Έσχατα. Φυσική συνέχεια της εσχατολογικής προβληματικής θα λέγαμε ότι αποτελεί η επιλογή του θέματος " Ορθοδοξία και Νεωτερικότητα ", που θα μας απασχολήσει τη φετεινή χρονιά. Εάν η Εκκλησία λοιπόν δεν ταυτίζεται με κανένα δεδομένο ιστορικό σχήμα του παρελθόντος, εάν ο πυρήνας της αλήθειας της δεν δεσμεύεται και δεν εξαντλείται από τα προγενέστερα παραδείγματα σχέσης κόσμου και Εκκλησίας, τότε είναι καιρός να πάψουμε να φοβόμαστε τη Νεωτερικότητα και ν' ανοίξουμε επιτέλους διάλογο μαζί της. Γιατί οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι ουσιαστικά η συνάντηση αυτή δεν έλαβε ποτέ χώρα, ότι η γόνιμη αναμέτρηση - και γιατί όχι - η σύνθεση Ορθοδοξίας και Νεωτερικότητας παραμένει ζητούμενο. Η Ορθοδοξία μοιάζει να αποφεύγει συστηματικά αυτή τη συνάντηση, ενώ η Νεωτερικότητα φαίνεται να αγνοεί την Ορθοδοξία και την βαθύτερη αλήθεια της. Είναι θέμα προς συζήτηση βέβαια αν αυτή η αμοιβαία άγνοια και καχυποψία παραπέμπουν σε ριζική ασυμβατότητα των δύο μεγεθών (Ορθοδοξίας και Νεωτερικότητας) ή αν αντιθέτως οφείλονται σε ιστορικές συγκυρίες. Πράγματι, για ιστορικούς λόγους ο ορθόδοξος κόσμος δεν μετείχε οργανικά στο φαινόμενο της Νεωτερικότητας. Δεν έζησε από μέσα την Αναγέννηση, τη Μεταρρύθμιση και την Αντιμεταρρύθμιση, τους θρησκευτικούς πολέμους και το Διαφωτισμό, τη γαλλική και τη βιομηχανική επανάσταση, την ανάδυση του υποκειμένου και της ατομικότητας, τα δικαιώματα του ανθρώπου και το ουδετερόθρησκο εθνικό κράτος. Γνώρισε βέβαια στην επικράτειά του την οκτωβριανή επανάσταση και τους εκκοσμικευμένους μεσσιανισμούς μαρξιστικής κυρίως εμπνεύσεως - αδιανόητους έξω από το νεωτερικό παράδειγμα, καθώς επίσης και τους βαλκάνιους εθνικισμούς του 19ου και 20ου αιώνα. Ό,τι όμως χαρακτηρίστηκε ως κεκτημένο της Νεωτερικότητας μοιάζει να παρέμεινε ουσιαστικά ξένο προς την Ορθοδοξία που εξακολουθεί να έχει σοβαρές εκκρεμότητες με τη Νεωτερικότητα, γεγονός που για πολλούς ερμηνεύει τις σοβαρές δυσκολίες επικοινωνίας της με τον σύγχρονο κόσμο Το κρίσιμο λοιπόν ζήτημα που προβάλλει ύστερα απ' όλα αυτά συνοψίζεται στο παρακάτω ερώτημα: Η Ορθοδοξία σταμάτησε πριν τη Νεωτερικότητα; Σ' αυτό το θεμελιώδες ερώτημα έρχονται με τη σειρά τους να προστεθούν και ορισμένα άλλα: Η χριστιανική θεολογία λειτουργεί μόνο σε παραδοσιακά περιβάλλοντα, δανειζόμενη τα σχήματα και τις παραστάσεις της αγροτικής κοινωνίας, απ' όπου έχουν ξεπηδήσει οι λειτουργικοί συμβολισμοί, τα ρητορικά υποδείγματα του κηρύγματος, οι δομές της εκκλησιαστικής διοικήσεως κλπ; Έχει αποδεχτεί η Ορθοδοξία το κεκτημένο της Νεωτερικότητας και τις συνέπειες του στο θρησκευτικό πεδίο. Ή μήπως αναπολούμε οι ορθόδοξοι την επιστροφή στην προνεωτερικότητα, στο προ-μοντέρνο, αποστρεφόμενοι τις κατακτήσεις της νεωτερικότητας και εκλαμβάνοντας και αυτήν ακόμη τη μετανεωτερικότητα ως την revanche της Εκκλησίας έναντι της νεωτερικότητας, μιμούμενοι σε αυτό το σημείο την αντιμοντερνιστική αντίδραση της γαλλικής καθολικής Εκκλησίας, πριν η τελευταία αποδεχτεί τη νεωτερικότητα; Είναι για παράδειγμα συμβατά τα δικαιώματα του ανθρώπου με το ορθόδοξο ήθος και την ορθόδοξη παράδοση; Ορθοδοξία και Διαφωτισμός είναι κατ' ανάγκην μεγέθη αλληλοαποκλεινόμενα; Μπορεί να υπάρξει εκκλησιαστικός λόγος χωρίς την πρόσδεση στο κράτος και την αναφορά στην εθνική ιδεολογία; Είναι νοητή η χριστολογία και η θεολογία του προσώπου στον ορίζοντα της νεωτερικότητας και της ψυχαναλυτικής διερεύνησης; Ποια υπήρξε η σχέση Εκκλησίας και Αριστεράς και ποιος θα είναι ο λόγος της Εκκλησίας και της θεολογίας στην εποχή της μετανεωτερικότητας και της πολυπολιτισμικότητας; Τί είναι εν τέλει η Ορθοδοξία: θρησκεία του παρελθόντος και αγώνας για τη διατήρηση "ιστορικών προνομίων" ή πρόταση ζωής για το παρόν και το μέλλον; Περιλήψεις Ακαδημαϊκού Έτους 2001-2002