Αφίσα Εκδήλωσης

Με μεγάλη επιτυχία και αθρόα προσέλευση κοινού πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 20 Μαρτίου 2017, στην κατάμεστη αίθουσα ( Δεληγιώργη 9, κοντά στο ξενοδοχείο ) η πρώτη διπλή ομιλία της φετινής διοργάνωσης ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ, με θέμα «Γάμος ή έρωτας; Γάμος και έρωτας!». Η επιτυχία της εκδήλωσης δεν περιορίστηκε μόνο στον υψηλό αριθμό ακροατών, αλλά και στο ενδιαφέρον των ερωτήσεων που ακολούθησαν τις ομιλίες των προσκεκλημένων ομιλητών, του ψυχίατρου Ιάκωβου Μαρτίδη και του π. Χαράλαμπου Παπαδόπουλου (π.Λίβυου), εφημέριου Ι.Ν. Αγίας Ειρήνης Πύργου (Κρήτη), συγγραφέα.

Ο κ. Μαρτίδης έκανε αναφορά στην πτωτική τάση που παρατηρείται στον έρωτα μέσα στο γάμο, γεγονός που όμως απέδωσε όχι στη φθορά της σχέσης, αλλά στη φυσική εξέλιξή της. Η ανθρώπινη φυσιολογία καθιστά τον μακροχρόνιο έρωτα και τις βιολογικές του επιδράσεις επιβλαβείς. Έτσι, η διαδοχή του ερωτικού συναισθήματος από το βαθύτερο συναίσθημα της συντροφικής αγάπης περισσότερο προστατεύει τον οργανισμό και τον ψυχισμό, παρά βλάπτει το γάμο, σημείωσε ο ψυχοθεραπευτής, που είναι άλλωστε και συγγραφέας γνωστών βιβλίων για την οικογένεια και το γάμο. Στο ερώτημα «γάμος ή έρωτας;» ο κ. Μαρτίδης απάντησε «γάμος και αγάπη!». Ο π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος μίλησε με τη σειρά του για τη σχέση του έρωτα και της πίστης, περιγράφοντας τη βιωμένη σχέση με το Θεό ως έναν θείο έρωτα, ενώ έκανε αναφορά στις δύο πλευρές του έρωτα, τη φωτεινή, αυτήν της δημιουργίας, και τη σκοτεινή, εκείνη της κτητικότητας. Η αγάπη δεν συνιστά μόνο συναίσθημα αλλά και καθημερινή πράξη αποδοχής και ανθεκτικότητας προς τη διαφορετικότητα του συντρόφου, τόνισε ο π. Λίβυος, του οποίου η διαδικτυακή παρουσία και συγγραφή βιβλίων αποτελεί προσφορά στην προσπάθεια ευαισθητοποίησης του θρησκευτικού κοινού σε θέματα ψυχολογίας.

Αφίσα Εκδήλωσης

Η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών, σε συνεργασία με το Κέντρο Σωματικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης ΠΟΡΕΙΑ ΥΓΕΙΑΣ και με τον Σύνδεσμο νέων της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος διοργανώνουν για πέμπτη συνεχή χρονιά σειρά ομιλιών, υπό τον τίτλο «Διάλογοι Θεολογίας Ψυχολογίας». Με αυτή την προσπάθεια η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών επιχειρεί να απευθυνθεί στον καθημερινό άνθρωπο και στην οικογένεια του σήμερα, και να απαντήσει στα ερωτήματά τους με την συνδρομή της ψυχολογίας.


Η πρώτη συνάντηση με θέμα «Γάμος ή έρωτας; Γάμος και Έρωτας!» θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 20 Μαρτίου 2017, και ώρα 18.30 στην αίθουσα Forum (Δεληγιώργη 9, κοντά στο ξενοδοχείο Park). Προσκεκλημένοι ομιλητές θα είναι ο π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος (Λίβυος) εφημέριος Αγίας Ειρήνης Πύργου, συγγραφέας και ο κ. Ιάκωβος Μαρτίδης, ψυχίατρος, ψυχοθεραπευτής, συγγραφέας.


Ο πρεσβύτερος Χαράλαμπος Παπαδόπουλος γεννήθηκε το 1975 στο Ηράκλειο Κρήτης. Φοίτησε στην Ανωτ. Εκκλησιαστική Ακαδημία Κρήτης και μετέπειτα στην Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης. Ασχολήθηκε με τις νέες μορφές πληροφοριακής επικοινωνίας, ιδιαιτέρως με το blogging, δημιουργώντας πολλά ιστολόγια με σημαντικότερο το π. Λίβυος: http://plibyos.blogspot.com/. Σήμερα ζει στην νότια Κρήτη, στο χωριό Πύργος Μονοφατσίου, και είναι εφημέριος στην Ενορία Αγ. Ειρήνης Πύργου. Είναι έγγαμος και έχει τρία παιδιά.


Είναι συγγραφέας των βιβλίων: Ο ΚΙΝΕΖΟΣ, Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ Η ΜΟΝΑΞΙΑ (5η Έκδοση) που διαπραγματεύεται το μικρό καταπιεσμένο παιδί που κρύβει μέσα του ο άνθρωπος , ΌΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ (7η έκδοση), που μιλά για την πάλη του εαυτού με την αμαρτία, ΚΑΘΕ ΤΕΛΟΣ ΜΙΑ ΑΡΧΗ (8η έκδοση) , με κείμενα αυτογνωσίας για ζωή δίχως φόβο κι ενοχή, και  Η ΕΝΟΧΗ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ (5η έκδοση) που διαπραγματεύεται τη διαστρέβλωση της χαράς στους χριστιανικούς κύκλους.


Ο Ιάκωβος Μαρτίδης γεννήθηκε το 1957 στη Δράμα. Το 1975  πέρασε με υποτροφία στην Ιατρική Σχολή τού Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Τελείωσε με άριστα τις μεταπτυχιακές του σπουδές στην Κοινωνική Ψυχιατρική. Ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας για τη Γνωστική και τη Συμπεριφορική ψυχοθεραπεία και μέλος επιστημονικών συλλόγων και εταιρειών που ασχολούνται με τη ψυχική υγεία και την ψυχοθεραπεία. Πιστοποιημένος εκπαιδευτής τού Ελληνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης (ΕΚΔΔΑ), εκπαιδεύει δημοσίους υπαλλήλους πάνω σε  θέματα  της ειδικότητάς του.


Είναι συγγραφέας των βιβλίων: Η ΑΓΑΠΗ ΣΤΗΝ ΠΡΙΖΑ (5η έκδοση), στο οποίο πραγματεύεται το ψυχολογικό ταξίδι των σχέσεων στον έρωτα, το γάμο και το διαζύγιο, ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ (3η έκδοση), στο οποίο πραγματεύεται τα όσα θα άξιζε να γνωρίζει ένα ζευγάρι, προκειμένου να νοηματοδοτήσει τη ζωή του με αγάπη και ελευθερία και  ΠΛΑΘΟΝΤΑΣ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ (3η έκδοση), όπου πραγματεύεται 24 καίρια και σημαντικά θέματα των σχέσεων γονιών-παιδιών.
 
Η είσοδος στην εκδήλωση είναι ελεύθερη για το κοινό.

Αφίσα εκδήλωσης

Η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών Βόλου σε συνεργασία με τη Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος, θέλοντας να τιμήσουν τις συνεχείς και κοπιώδεις προσπάθειες του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου, για την επαναλειτουργία της Ιεράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, η οποία παραμένει κλειστή επί 46 χρόνια με απόφαση των τουρκικών αρχών, διοργανώνουν δημόσια εκδήλωση, με θέμα: Η Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης: Το όραμα για την επόμενη ημέρα.
 
Ομιλητής της εν λόγω εκδήλωσης θα είναι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Προύσης κ. Ελπιδοφόρος, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος και Σχολάρχης της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, Αν. Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ.
 
Η εκδήλωση θα λάβει χώρα το Σάββατο 11 Μαρτίου 2017, στις 7.00 μ.μ. στο συνεδριακό κέντρο FORUM (Δεληγιώργη 9, Βόλος), και η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.
 
Στο πλαίσιο της επισκέψεώς του στην Ι. Μητρόπολη Δημητριάδος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Προύσης την Β΄ Κυριακή των Νηστειών, 12 Μαρτίου 2017, θα ιερουργήσει στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Βόλου.
 

Φώτογραφία Εκδήλωσης

Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 11 Μαρτίου 2017 στο Βόλο, στο συνεδριακό κέντρο FORUM, ομιλία του Σεβ. Μητροπολίτου Προύσης κ. Ελπιδοφόρου με θέμα: «Η Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης: Το όραμα για την επόμενη ημέρα». Την εκδήλωση διοργάνωσε η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος.


Καλωσορίζοντας τον υψηλό προσκεκλημένο ο Δρ. Παντελής Καλαϊτζίδης, Διευθυντής της Ακαδημίας, έκανε μια σύντομη αναφορά στο βιογραφικό του Σεβασμιωτάτου, αλλά και στα ιστορικά στοιχεία σχετικά με την ίδρυση, την πορεία και τη σημερινή κατάσταση της Θεολογική Σχολής της Χάλκης.

Ακολούθησε προβολή ολιγόλεπτου σχετικού βίντεο που εντυπωσίασε το κοινό και αμέσως μετά το λόγο έλαβε ο Σεβασμιώτατος Προύσης.

Φωτογραφία από την Εκδήλωση

Με τη συμμετοχή του Διευθυντή της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου

 

Στις 24 και 25 Φεβρουαρίου, 2017 πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στην Αθήνα, το πρώτο Διεθνές Συνέδριο με θέμα «Σύγχρονη Επιστήμη και Ορθόδοξη Παράδοση. Μια άβολη σχέση;» το οποίο διοργανώθηκε από το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Το συνέδριο αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο του ευρύτερου ερευνητικού προγράμματος με γενικό τίτλο «Επιστήμες και Ορθοδοξία ανά τον κόσμο», το οποίο υλοποιείται από το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών, υπό τη διεύθυνση του Υπεύθυνου Ερευνητή του Προγράμματος, Δρ. Ευθύμιου Νικολαΐδη, με την χρηματοδότηση του Templeton World Charity Foundation.

Το πρώτο αυτό συνέδριο εστίασε στην ίδια τη φύση του διαλόγου μεταξύ της σύγχρονης επιστήμης και του Ορθόδοξου Χριστιανισμού. Σήμερα η Ορθοδοξία μοιράζεται ενίοτε διαφορετικές θέσεις απέναντι στην επιστήμη και την τεχνολογία, όπως έχουν σχηματισθεί μέσα από Πατερικά κείμενα, έργα θεολόγων και άλλων λογίων, αλλά και τις σύγχρονες κοινωνικές πραγματικότητες. Από την άλλη, η επιστήμη σήμερα βρίσκεται περισσότερο ίσως από ποτέ αντιμέτωπη με κρίσιμα και άβολα ερωτήματα που αφορούν το νόημα της ζωής και τη θέση του ανθρώπου στον κόσμο. Βασικός στόχος του συνεδρίου ήταν να ορίσει τα πρότυπα της σημερινής σχέσης επιστήμης-θρησκείας στον ορθόδοξο κόσμο, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα των πρόσφατων εξελίξεων τόσο στις θετικές επιστήμες όσο και στη θεολογία.

Η ιστοσελίδα βρίσκεται σε κατάσταση αναβάθμισης

Thursday, March 22, 2001 Panagiotis Theodosiou Πενταετία 2000-2005 9
Τι σημαίνουν όμως όλα αυτά για τη ζωή μας; Η Εκκλησία ως κοινότητα εσχατολογική μπορεί να αναφέρεται σ' ένα έθνος και να αναμένει την δικαίωση της από το παρελθόν, ταυτιζόμενη με παγιωμένες μορφές και σχήματα; Και εφόσον τα Έσχατα έχουν ήδη εισβάλει στην Ιστορία, ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες από αυτή τη βιβλική και πατερική αντίληψη για την πολιτική και κοινωνική ζωή, τη φιλοσοφία, την επιστήμη, τον πολιτισμό, τις σχέσεις με τις άλλες θρησκείες; Είναι μερικά από τα θέματα που θα εξετάσει και θα συζητήσει στο χειμερινό πρόγραμμα της (2000-2001) η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος με ελεύθερη και χωρίς προϋποθέσεις συμμετοχή για τους εντός, αλλά και εκτός Βόλου. "Πιστεύω στην ερχόμενη Βασιλεία Τότε όλα τα χρώματα θα γίνουν ένα" Στίχοι από το Τραγούδι: I Still Haven't Found What I' m Looking For του συγκροτήματος U2 Περιλήψεις Ακαδημαϊκού Έτους 2000-2001
Tuesday, January 01, 2002 Panagiotis Theodosiou Πενταετία 2000-2005 114
Ορθοδοξία και Νεωτερικότητα Στη διάρκεια της χρονιάς που μας πέρασε (2000-01), προσεγγίζοντας το θέμα "Εκκλησία και Εσχατολογία", διαπιστώσαμε ότι το πλήρωμα, η ταυτότητα της Εκκλησίας δεν βρίσκεται στο παρελθόν αλλά στο μέλλον, στον ανακαινισμένο κόσμο της βασιλείας του Θεού, για τον οποίο οι χριστιανοί προσεύχονται και αγωνίζονται και ο οποίος έχει αρχίσει ήδη να φωτίζει και να επηρεάζει το παρόν και την ιστορία. Η εκκλησιαστική κοινότητα ζει και τρέφεται από το όραμα των Εσχάτων, γι αυτό και η Εκκλησία δεν αντλεί την υπόστασή της από καμμιά παγιωμένη δομή, από κανένα δεδομένο σχήμα που της έρχεται από το παρελθόν. Μ' άλλα λόγια η Εκκλησία δεν αντλεί την υπόστασή της απ' αυτό που είναι, αλλά απ' αυτό που θα γίνει στο μέλλον, στα Έσχατα. Φυσική συνέχεια της εσχατολογικής προβληματικής θα λέγαμε ότι αποτελεί η επιλογή του θέματος " Ορθοδοξία και Νεωτερικότητα ", που θα μας απασχολήσει τη φετεινή χρονιά. Εάν η Εκκλησία λοιπόν δεν ταυτίζεται με κανένα δεδομένο ιστορικό σχήμα του παρελθόντος, εάν ο πυρήνας της αλήθειας της δεν δεσμεύεται και δεν εξαντλείται από τα προγενέστερα παραδείγματα σχέσης κόσμου και Εκκλησίας, τότε είναι καιρός να πάψουμε να φοβόμαστε τη Νεωτερικότητα και ν' ανοίξουμε επιτέλους διάλογο μαζί της. Γιατί οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι ουσιαστικά η συνάντηση αυτή δεν έλαβε ποτέ χώρα, ότι η γόνιμη αναμέτρηση - και γιατί όχι - η σύνθεση Ορθοδοξίας και Νεωτερικότητας παραμένει ζητούμενο. Η Ορθοδοξία μοιάζει να αποφεύγει συστηματικά αυτή τη συνάντηση, ενώ η Νεωτερικότητα φαίνεται να αγνοεί την Ορθοδοξία και την βαθύτερη αλήθεια της. Είναι θέμα προς συζήτηση βέβαια αν αυτή η αμοιβαία άγνοια και καχυποψία παραπέμπουν σε ριζική ασυμβατότητα των δύο μεγεθών (Ορθοδοξίας και Νεωτερικότητας) ή αν αντιθέτως οφείλονται σε ιστορικές συγκυρίες. Πράγματι, για ιστορικούς λόγους ο ορθόδοξος κόσμος δεν μετείχε οργανικά στο φαινόμενο της Νεωτερικότητας. Δεν έζησε από μέσα την Αναγέννηση, τη Μεταρρύθμιση και την Αντιμεταρρύθμιση, τους θρησκευτικούς πολέμους και το Διαφωτισμό, τη γαλλική και τη βιομηχανική επανάσταση, την ανάδυση του υποκειμένου και της ατομικότητας, τα δικαιώματα του ανθρώπου και το ουδετερόθρησκο εθνικό κράτος. Γνώρισε βέβαια στην επικράτειά του την οκτωβριανή επανάσταση και τους εκκοσμικευμένους μεσσιανισμούς μαρξιστικής κυρίως εμπνεύσεως - αδιανόητους έξω από το νεωτερικό παράδειγμα, καθώς επίσης και τους βαλκάνιους εθνικισμούς του 19ου και 20ου αιώνα. Ό,τι όμως χαρακτηρίστηκε ως κεκτημένο της Νεωτερικότητας μοιάζει να παρέμεινε ουσιαστικά ξένο προς την Ορθοδοξία που εξακολουθεί να έχει σοβαρές εκκρεμότητες με τη Νεωτερικότητα, γεγονός που για πολλούς ερμηνεύει τις σοβαρές δυσκολίες επικοινωνίας της με τον σύγχρονο κόσμο Το κρίσιμο λοιπόν ζήτημα που προβάλλει ύστερα απ' όλα αυτά συνοψίζεται στο παρακάτω ερώτημα: Η Ορθοδοξία σταμάτησε πριν τη Νεωτερικότητα; Σ' αυτό το θεμελιώδες ερώτημα έρχονται με τη σειρά τους να προστεθούν και ορισμένα άλλα: Η χριστιανική θεολογία λειτουργεί μόνο σε παραδοσιακά περιβάλλοντα, δανειζόμενη τα σχήματα και τις παραστάσεις της αγροτικής κοινωνίας, απ' όπου έχουν ξεπηδήσει οι λειτουργικοί συμβολισμοί, τα ρητορικά υποδείγματα του κηρύγματος, οι δομές της εκκλησιαστικής διοικήσεως κλπ; Έχει αποδεχτεί η Ορθοδοξία το κεκτημένο της Νεωτερικότητας και τις συνέπειες του στο θρησκευτικό πεδίο. Ή μήπως αναπολούμε οι ορθόδοξοι την επιστροφή στην προνεωτερικότητα, στο προ-μοντέρνο, αποστρεφόμενοι τις κατακτήσεις της νεωτερικότητας και εκλαμβάνοντας και αυτήν ακόμη τη μετανεωτερικότητα ως την revanche της Εκκλησίας έναντι της νεωτερικότητας, μιμούμενοι σε αυτό το σημείο την αντιμοντερνιστική αντίδραση της γαλλικής καθολικής Εκκλησίας, πριν η τελευταία αποδεχτεί τη νεωτερικότητα; Είναι για παράδειγμα συμβατά τα δικαιώματα του ανθρώπου με το ορθόδοξο ήθος και την ορθόδοξη παράδοση; Ορθοδοξία και Διαφωτισμός είναι κατ' ανάγκην μεγέθη αλληλοαποκλεινόμενα; Μπορεί να υπάρξει εκκλησιαστικός λόγος χωρίς την πρόσδεση στο κράτος και την αναφορά στην εθνική ιδεολογία; Είναι νοητή η χριστολογία και η θεολογία του προσώπου στον ορίζοντα της νεωτερικότητας και της ψυχαναλυτικής διερεύνησης; Ποια υπήρξε η σχέση Εκκλησίας και Αριστεράς και ποιος θα είναι ο λόγος της Εκκλησίας και της θεολογίας στην εποχή της μετανεωτερικότητας και της πολυπολιτισμικότητας; Τί είναι εν τέλει η Ορθοδοξία: θρησκεία του παρελθόντος και αγώνας για τη διατήρηση "ιστορικών προνομίων" ή πρόταση ζωής για το παρόν και το μέλλον; Περιλήψεις Ακαδημαϊκού Έτους 2001-2002